Per 1 januari 2027 nieuwe spelregels voor servicekosten
Per 1 januari 2027 wordt de ‘Wet modernisering servicekosten’ doorgevoerd in het Nederlandse huurrecht. De wet zorgt voor aanpassingen in het Burgerlijk Wetboek en Uitvoeringswet huurprijzenwoonruimte. De wet moet ervoor zorgen dat een huurder van woonruimte beter wordt beschermd tegen verhuurders die onterecht servicekosten in rekening brengen of te hoge servicekosten rekenen. Maar wat verandert er nu precies met invoering van de wet?
In het huidige recht wordt voor wat betreft servicekosten onderscheid gemaakt tussen: kosten voor nutsvoorzieningen met een individuele meter enerzijds en ‘overige’ servicekosten anderzijds. Dit volgt uit artikel 7:237 lid 3 BW. Nutsvoorzieningen zien op de levering van elektriciteit, gas en water en de overige servicekosten zien op de kosten van zaken en diensten die gerelateerd zijn aan de bewoning van het gehuurde. Denk voor de laatste categorie bijvoorbeeld aan de kosten van het schoonmaken van de gemeenschappelijke ruimtes of het onderhouden van de tuin.
De kosten die een verhuurder maakt voor beide categorieën servicekosten mag hij in rekening brengen bij de huurder, mits dit tussen partijen is overeengekomen. Met de huidige wetgeving over servicekosten bestaat echter te veel onduidelijkheid over wat onder het servicekostenbegrip mag worden geschaard. Dit leidt dan ook regelmatig tot discussie tussen huurder en verhuurder. Met een aanpassing van artikel 7:237 lid 3 BW verdwijnt het eerder geschetste onderscheid tussen nutsvoorzieningen en overige servicekosten. Vanaf 1 januari 2027 zal er nog slechts worden gesproken van ‘servicekosten’.
Om duidelijkheid te scheppen over het begrip servicekosten wordt er bovendien een limitatieve lijst opgesteld van kosten die onder de noemer servicekosten doorbelast mogen worden aan een huurder van woonruimte. Deze limitatieve lijst zal te vinden zijn in het aangepaste ‘Besluit servicekosten’. Voor enkele categorieën blijft de ‘oude’ open norm noodzakelijk. Het is voor de wetgever bijvoorbeeld onmogelijk om alle roerende zaken op te noemen die mogelijk in een woning te vinden zijn. Ook wordt er een ministeriële regeling in het leven geroepen over de wijze van berekening van de maximale hoogte van servicekosten. Servicekosten mogen vanaf 1 januari 2027 namelijk alleen nog een redelijke vergoeding zijn voor de daadwerkelijk gemaakt kosten. Dit wordt opgenomen in artikel 7:259 lid 1 BW. Deze regeling zou de discussie over de hoogte van in rekening gebrachte servicekosten moeten beslechten.
De werkwijze van de Huurcommissie bij toetsing van de redelijkheid van servicekosten verandert ook. Heel vaak stellen verhuurders zelf geen jaarafrekening van de servicekosten op, wat betekent dat de Huurcommissie deze rekening zelf moet opstellen als zij de hoogte van de servicekosten moet toetsen. Als gevolg van deze wetswijziging kan de Huurcommissie de eindafrekening echter voortaan vaststellen aan de hand van normbedragen. Deze normbedragen zullen worden bepaald bij ministeriële regeling. Dit zou moeten betekenen dat procedures bij de Huurcommissie sneller kunnen worden afgehandeld. Het wordt ook makkelijker om collectieve klachten van meerdere huurders tegen één verhuurder te bundelen in één procedure.
Verhuurders én huurders doen er dus goed aan om te controleren of hun huurovereenkomst voldoet aan de nieuwe regelgeving en er geen servicekosten in rekening worden gebracht die niet (meer) zijn toegestaan. Het is uiteraard nog even afwachten hoe er in de praktijk met deze nieuwe wetgeving wordt omgegaan.
Twijfel je of jouw huurovereenkomst wel zal voldoen aan de nieuwe wetgeving? Neem vooral contact op met onze sectie Vastgoed.