Hoe kom je op een no-flylist? (En hoe kom je ervan af?)

Kan een luchtvaartmaatschappij een passagier op de zogenoemde no-flylist zetten en weigeren te vervoeren? Ja! Iedere passagier sluit bij het boeken van een vlucht een vervoersovereenkomst. In artikel 7 lid 1 van de algemene vervoersvoorwaarden is bepaald dat Transavia het recht heeft om het vervoer van een passagier of diens bagage te weigeren om redenen van orde en veiligheid, of als dit naar het redelijke oordeel van Transavia noodzakelijk is:

• omdat de passagier redelijke instructies niet heeft nageleefd;
• omdat de passagier uitlatingen heeft gedaan of gedrag heeft vertoond dat twijfel doet ontstaan over het veilige vervoer van deze passagier, de andere passagiers en de bemanningsleden, of over de veiligheid van het vliegtuig. Hieronder vallen ook dreigende, grove of beledigende uitlatingen en/of gedragingen tegenover het grondpersoneel;
• omdat de passagier voorafgaand aan de vlucht de veiligheid, goede orde of discipline in gevaar heeft gebracht.

In artikel 7 lid 2 van de voorwaarden is bepaald dat Transavia, als een passagier de veiligheid, goede orde en/of discipline ernstig in gevaar heeft gebracht, naar eigen inzicht kan besluiten:

• de passagier en diens bagage gedurende een periode van drie jaar uitsluitend onder aanvullende voorwaarden toe te laten; of
• de passagier gedurende een periode van in beginsel vijf jaar te weigeren op vluchten van Transavia.

In een zaak waarin het gerechtshof Amsterdam op 1 september 2026 arrest wees, stond de vraag centraal of Transavia een passagier na een incident op Eindhoven Airport in juli 2024 terecht wegens wangedrag voor vijf jaar op de no-flylist had geplaatst. Wat was de aanleiding voor deze maatregel?

Kort samengevat had de passagier in kwestie bij het boarden een trolley bij zich die te groot was om als handbagage te worden vervoerd. Hij moest hiervoor bijbetalen, maar deed dat niet. Vervolgens ontstonden een woordenwisseling en een handgemeen. Daarbij werd het keycord van een medewerker kapotgetrokken en kwam de medewerker ten val. Ook probeerde de passagier opnames van de betrokken medewerker te maken en diens naam op te schrijven. De getroffen medewerker deed aangifte en de passagier werd uiteindelijk door de politierechter veroordeeld tot een boete wegens mishandeling.

Kort na het incident stuurde Transavia de passagier een bericht waarin stond dat hij voor vijf jaar op de no-flylist was geplaatst. De passagier vocht deze maatregel in rechte aan. Hij stelde onder meer dat Transavia onrechtmatig en disproportioneel handelde door deze zware maatregel op te leggen. Volgens hem had Transavia hem bovendien niet voor de vlucht mogen weigeren. Hij betwistte dat hij fysiek geweld had gebruikt en verweet Transavia dat zij hem niet in de gelegenheid had gesteld om zijn kant van het verhaal toe te lichten.

Transavia beriep zich op het zerotolerancebeleid dat zij hanteert, mede omdat de veiligheid steeds vaker in het gedrang komt. Omdat sprake was geweest van mishandeling van een medewerker, besloot zij deze maatregel op te leggen.

De rechter oordeelde op basis van de vaststaande feiten en de overige omstandigheden dat Transavia in redelijkheid tot deze maatregel had kunnen overgaan. Het was beter geweest als zij de passagier voor een gesprek had uitgenodigd, maar het feit dat dit niet was gebeurd, maakte haar handelen niet onrechtmatig. De vordering van de passagier werd daarom afgewezen.