Het huurrecht blijft in beweging
De huurmarkt verandert sneller dan veel huurders en verhuurders kunnen bijhouden. Nieuwe wetten en beleidsplannen hebben directe gevolgen voor huurcontracten, huurprijzen en de manier waarop short stay-verhuur wordt beoordeeld.
Nieuwe regels, aangescherpte wetten en stevige plannen vanuit Den Haag zorgen ervoor dat zowel huurders als verhuurders voortdurend moeten bijblijven. Zo traden op 1 juli 2024 twee belangrijke wetten in werking: de Wet betaalbare huur en de Wet vaste huurcontracten. Daarbij kwam de minister voor Volkshuisvesting in november 2025 met nieuwe voorstellen rondom short stay-verhuur.
Wet betaalbare huur: middenhuur onder de loep
De Wet betaalbare huur introduceerde maximale huurprijzen voor het middensegment. Dit betekent dat niet alleen sociale huurwoningen, maar ook veel middenhuurwoningen onder het woningwaarderingsstelsel (WWS) vallen. Gemeenten houden toezicht op de naleving en kunnen optreden bij overtredingen. Wat betekent dat?
- Verhuurders moeten bij nieuwe contracten rekening houden met een wettelijke huurprijsgrens.
- Gemeenten mogen actief handhaven en ingrijpen bij te hoge huren.
- Huurders krijgen meer zekerheid en betere bescherming tegen excessieve huurprijzen.
Kortom: het middensegment wordt strakker gereguleerd dan ooit.
Wet vaste huurcontracten: einde aan de tijdelijke huur
Met de Wet vaste huurcontracten is de algemene mogelijkheid om tijdelijke huurcontracten af te sluiten afgeschaft. Nieuwe huurcontracten moeten in beginsel voor onbepaalde tijd zijn, met enkele uitzonderingen voor specifieke doelgroepen (zoals studenten). Dit heeft twee duidelijke effecten:
- Huurders hebben veel meer zekerheid.
- Verhuurders verliezen een deel van hun flexibiliteit.
Belangrijk: bestaande tijdelijke contracten die vóór 1 juli 2024 zijn afgesloten, blijven onder het oude recht vallen.
Short stay-verhuur: minister grijpt in
In de brief van 14 november 2025 heeft de minister aandacht besteed aan de problematiek rondom short stay-verhuur. De bestaande regelgeving biedt namelijk onvoldoende duidelijkheid over het onderscheid tussen reguliere huur en short stay.
Hierdoor ontstaat ruimte voor misbruik:
Verhuurders gebruiken het label short stay om huurbescherming te omzeilen.
Woningen verdwijnen structureel uit de reguliere voorraad doordat ze aan expats, toeristen of tijdelijke bewoners worden verhuurd.
Hierdoor blijft minder woonruimte over voor mensen die een vaste huurwoning zoeken.
De minister wil daarom strenger beleid: Gemeenten moeten meer handhavingsmogelijkheden krijgen.
De positie van arbeidsmigranten moet verbeteren door strengere kwaliteitsnormen en duidelijkheid over de huurperiode.
Wat betekent dit in de praktijk?
Voor verhuurders:
Short stay-verhuur moet goed onderbouwd zijn.
Is het geen echte short stay? Dan geldt gewoon het volledige huurrecht, inclusief huurbescherming en huurprijsregulatie.
Voor huurders:
Meer zekerheid over hun rechten en bescherming tegen constructies die niet de bedoeling zijn.
Conclusie
Voor zowel huurders als verhuurders geldt: zorg dat u goed op de hoogte blijft en laat uw contracten tijdig controleren. Heeft u vragen of wilt u advies over uw specifieke situatie? Ons kantoor helpt u graag verder.