Het huurrecht blijft in beweging

De Nederlandse huurmarkt is volop in beweging, en zo ook het huurrecht. Nieuwe regels, aangescherpte wetten en stevige plannen vanuit Den Haag zorgen ervoor dat zowel huurders als verhuurders voortdurend moeten bijblijven. Zo traden op 1 juli 2024 twee belangrijke wetten in werking: de Wet betaalbare huur en de Wet vaste huurcontracten. Daarbij kwam de minister voor Volkshuisvesting in november 2025 met nieuwe voorstellen rondom short stay-verhuur.

Wet betaalbare huur: middenhuur onder de loep

De Wet betaalbare huur introduceerde maximale huurprijzen voor het middensegment. Dit betekent dat niet alleen sociale huurwoningen, maar ook veel middenhuurwoningen onder het woningwaarderingsstelsel (WWS) vallen. Gemeenten houden toezicht op de naleving en kunnen optreden bij overtredingen. Wat betekent dit?

 

• Verhuurders moeten bij nieuwe contracten rekening houden met een wettelijke huurprijsgrens.
• Gemeenten mogen actief handhaven en ingrijpen bij te hoge huren.
• Huurders krijgen meer zekerheid en betere bescherming tegen excessieve huurprijzen.

Kortom: het middensegment wordt strakker gereguleerd dan ooit.

Wet vaste huurcontracten: einde aan de tijdelijke huur

Met de Wet vaste huurcontracten is de algemene mogelijkheid om tijdelijke huurcontracten af te sluiten afgeschaft. Nieuwe huurcontracten moeten in beginsel voor onbepaalde tijd zijn, met enkele uitzonderingen voor specifieke doelgroepen (zoals studenten). Dit heeft twee duidelijke effecten:

• Huurders hebben veel meer zekerheid.
• Verhuurders verliezen een deel van hun flexibiliteit.

Belangrijk: bestaande tijdelijke contracten die vóór 1 juli 2024 zijn afgesloten, blijven onder het oude recht vallen.

 

De brief van de minister: minister grijpt in om misbruik van short stay-verhuur tegen te gaan

In de brief van 14 november 2025 heeft de minister aandacht besteed aan de problematiek rondom short stay-verhuur. De bestaande regelgeving biedt namelijk onvoldoende duidelijkheid over het onderscheid tussen reguliere huur en short stay.

Hierdoor ontstaat ruimte voor misbruik: verhuurders kunnen via tijdelijke contracten of het label ‘short stay’ de huurbescherming omzeilen. Hierdoor worden steeds meer woningen voor korte periodes verhuurd aan expats, toeristen of andere tijdelijke bewoners, waardoor er minder woonruimte overblijft voor mensen die een vaste huurwoning zoeken.

Daarom wil de minister strengere regelgeving en handhaving om misbruik van short stay-verhuur tegen te gaan. Als gevolg de voorgestelde aanpassingen zou daarnaast ook de positie voor arbeidsmigranten moeten worden verbeterd door strengere eisen aan de kwaliteit van de huisvesting en meer zekerheid over de huurperiode.

Wat betekent dit in de praktijk?

• Verhuurders moeten bij short stay-verhuur goed moeten onderbouwen dat het daadwerkelijk om verhuur van korte duur gaat. Anders geldt het volledige regime van huurbescherming en huurprijsregulering.
• Gemeenten krijgen meer mogelijkheden om op te treden tegen ongewenste vormen van short stay.
• Huurders krijgen meer zekerheid over hun rechtspositie en bescherming tegen omzeiling van de regels.

Conclusie

Voor zowel huurders als verhuurders geldt: zorg dat u goed op de hoogte blijft en laat uw contracten tijdig controleren. Heeft u vragen of wilt u advies over uw specifieke situatie? Ons kantoor helpt u graag verder. Neem gerust contact met ons op.